Τρίτη, 21 Μαΐου 2013

Αντιρατσιστικό: (Συγ)κυβέρνηση τέλος;

Παρακολούθησα εξαρχής την όλη υπόθεση με το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο. Αρχικά με χαρά και ευχάριστη έκπληξη, παρακολούθησα την προσπάθεια του Α. Ρουπακιώτη να δώσει πολιτική και νομική υπόσταση, σε ένα αίτημα του προοδευτικού τμήματος της κοινωνίας: Το φρένο στο ρατσισμό.
Αρχικά μου φάνηκε αυτονόητο. Τί πιο λογικό απο ένα κράτος που εξασφαλίζει οτι οι πολίτες και οι κάτοικοι της Επικράτειας του κυκλοφορούν ασφαλείς και ανενόχλητοι απο παρακρατικές επιθέσεις ρατσιστικής βίας; Τί πιο λογικό και αναμενόμενο απο ένα κράτος δικαίου, να μην επιτρέπει την προβολή θέσεων που προσβάλλουν την ιστορική μνήμη και καλλιεργούν ένα κλίμα μίσους;
Κί όμως στη χώρα του παραλόγου, το αυτονόητο είναι κατάκτηση.
Δε θα σταθώ στο κατα πόσο είναι ορθή η εκτός νόμου θέση της Χ.Α. Είναι ένα θέμα που ερίζεται. Παρ' όλα αυτά πρέπει να δοθεί ένα μήνυμα προς αυτούς που έμπρακτα είναι υπεράνω του νόμου.
Αν τραβούσε πιστόλι στο δήμαρχο Αθηναίων οποιοσδήποτε άλλος, θα σάπιζε στην ΓΑΔΑ αυτή τη στιγμή, ναί ή όχι;
Φυσικά είναι πολλοί αυτοί που δε θέλουν το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο να περάσει. Απο την ίδια την Χ.Α μέχρι και την  Ν.Δ αλλά και την εμετική στάση της Εκκλησίας, που απειλεί με πένθιμες καμπάνες(!) σε περίπτωση που ψηφιστεί το νομοσχέδιο.
Μια κυβέρνηση και μια χώρα σε ομηρία των "λεβεντόπαιδων με τις μαύρες μπλούζες" που έλεγε και ο Φυρερίσκος τους.
Πιό ενδιαφέρον κατ'εμέ είναι ένα άλλο πολιτικό ζήτημα: Τί είδους κυβέρνηση έχουμε σε αυτόν τον τόπο. Μέχρι σήμερα μας έλεγαν οτι έχουμε συγκυβέρνηση. Επι του πρακτέου ΔΗΜΑΡ και ΠΑΣΟΚ έκαναν σαν τη χήρα στο κρεββάτι. Προέβαλλαν προσχηματικές "κόκκινες γραμμές" τις οποίες αναίσχυντα ήραν για χάρη του "εθνικού συμφέροντος". Τώρα όμως δε χωρούν άλλες κωλοτούμπες και άλλα "εθνικά συμφέροντα".
Μιλάμε για ένα νομοσχέδιο το οποίο άπτεται τον πυρήνα κάθε ιδεολογικής νόρμας που υπάρχει φυσικά σε κάθε μή ακροδεξιό κόμμα. Τόσο στο ΠΑΣΟΚ όσο και στη ΔΗΜΑΡ, έχουν λεχθεί πολλάκις μεγαλοστομίες κατα του ρατσισμού της ξενοφοβίας και του ναζισμού. Θυμάμαι στον καιρό που ήμουν στο ΠΑΣΟΚ, να κυκλοφορεί μπλουζάκι της νεολαίας " Όλοι διαφορετικοί, Όλοι ίσοι". Εν ολίγοις, πρόκειται για ένα ζήτημα ιδεολογικής υπόστασης και ένα ζήτημα ηθικής τάξης στα κόμματα της συγκυβέρνησης.

Άρα καλούμαστε να διαπιστώσουμε τί είδους κυβέρνηση έχουμε. Αν το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο υποχωρήσει , ακολουθώντας τη γραμμή του φιλοχουντικού Μπαλτάκου που ονειρεύεται μια ρεβάνς στην Αριστερά, δεν μπορούμε πια να μιλάμε για συγκυβέρνηση. Γιατί εαν τα κόμματα της συγκυβέρνησης υποχωρήσουν σε ένα ζήτημα που προσβάλλει κάθε κόμμα που έχει έστω και ένα ίχνος σοσιαλισμού και αντιρατσισμού, τότε δείχνουν πως δεν είναι πια κόμματα συγκυβερνούντα. Δείχνουν πως ο όρος συγκυβέρνηση είναι έστω και προσχηματικά αδόκιμος και πως οι ίδιοι δεν έχουν λόγο ύπαρξης σαν ξεχωριστές πολιτικές οντότητες.

Μα πάνω απ'όλα, σε μια τέτοια περίπτωση, παραδέχονται την τεράστια νίκη της Χρυσής Αυγής, καθώς το μαντρόσκυλο του συστήματος, κατάφερε να είναι πάνω απ'τους ίδιους. Και ίσως να αξίζει σε κάποιους ανθρώπους στα κόμματα της συγκυβέρνησης να συναναστρέφονται με αυτόν τον συρφετό μπράβων και αγράμματων τραμπούκων.

Η τιμωρία τους θα είναι το παιδί τους να χαιρετήσει ναζιστικά.

Η τιμωρία μας θα είναι το μέλλον που θα φτιάξουν οι γενιές που γαλουχούνται πολιτικά στο άκουσμα του Sieg Heil.

Δυστυχώς η Ιστορική μνήμη είναι κάτι που πρέπει να έχει κάθε λαός. Αν δεν την έχει, είναι αναγκασμένος να την ξαναγράφει κάθε φορά, με αίμα και αγώνες. Και ο δικός μας έχει ξεχάσει τόσο την Καισαριανή, τα Καλάβρυτα , την μάχη της Κρήτης και τον πανελλήνιο αγώνα ενάντια στο ναζισμό.

Σπύρος Παπαδάς
Δευτέρα, 25 Φεβρουαρίου 2013

F=ma


Θα ήθελα να ξεκινήσω αυτά που θέλω να πώ δηλώνοντας απερίφραστα: Δεν είμαι σχετικός με το αντικείμενο της Φυσικής. Η οποιαδήποτε χρήση όρων/ νόμων της Φυσικής γίνεται καθαρά για λόγους μυθοπλασίας,διευκόλυνσης και εξυπνακισμού, και οι πληροφορίες αντλούνται απ'την ασθενή μνήμη του γράφοντος και βασίζονται στη σχολική διδασκαλία.
                             F=ma
Η δύναμη είναι ίση με τη μάζα ενός σώματος επι την επιτάχυνσή του. Ας μην ασχοληθούμε με το m. Ας δεχθούμε οτι a  είναι η δημοκρατία,και οτι F είναι το καλό της χώρας.


Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης επιχειρούν να μας πείσουν οτι F= οικονομία. Θέλουν επίσης να μας πείσουν οτι το a είναι ανασταλτικός παράγοντας του F. Θέλουν να φέρουν το a  στα μέτρα τους έτσι ώστε χρησιμοποιώντας το F ως δικαιολογία , να αξιοποιήσουν το m , και να το μοιράσουν μεταξύ τους. Όπου m λοιπόν βάλτε ότι σας έρχεται στο μυαλό. Χρυσάφι, τηλεπικοινωνίες, Νερό, Ρεύμα, Πετρέλαιο... Τους πόρους που είναι "ευρωπαϊκοί" όπως είπε και ο Σαμαράς.

Ας σκεφτούμε λίγο διαφορετικά.
Ας αφήσουμε το F άγνωστο. Πως θα σας φαινόταν αν το F δεν ήταν η οικονομία. Εαν τα προγράμματα τα οποία πασχίζουν, όπως δηλώνουν, να βελτιώσουν την οικονομία, δεν υπήρχαν;  Πώς θα σας φαινόταν αν το a ήταν  σταθερό(=1); Κυρίως, πώς θα σας φαινόταν αν το m, ήταν στα δικά μας χέρια; Αν το a σταθερό, και το m  στα χέρια μας, σημαίνει οτι F=m , που σημαίνει ουσιαστικά οτι το καλό της χώρας θα ήταν στα δικά μας χέρια.


Τρίτος Νόμος του Νεύτωνα
F1 + F2 =0 -->  F1 =- F2 
Πράγμα που σημαίνει οτι για κάθε δράση, υπάρχει μια αντίδραση ίδιου μεγέθους και αντίθετης κατεύθυνσης. 
F1= Κρατική δύναμη= Καταστολή+Μέτρα+Μεγαλοεργολάβοι+Μιντιακη Τρομοκρατία+εκφασισμος+Ανεργία+Ιδιωτικοξεπουλήσεις

 F2 = Λαϊκή Δύναμη=Διαδηλώσεις+Καταλήψεις+Αντιστασιακοί δημοσιογράφοι( Hot Doc,Unfollow και λίγοι ακόμα)+ πολιτική σκέψη,ενημέρωση και οργάνωση της εργατικής τάξης



Χρησιμοποιώντας τους δύο αυτόυς νόμους, υπήρξε η κίνηση της ΒΙΟΜΕΤ. Εργαζόμενοι που επλήγησαν απ'την F1, και ήταν πάνω απο ένα χρόνο απλήρωτοι, θέλησαν να πάρουν το m στα χέρια τους. Ο πλούτος πάνω στον οποίο δούλευαν, και απο τον οποίο κέρδιζαν λιγοστά χρήματα ήρθε η ώρα να φτάσει στα δικά τους χέρια. Την ώρα που όλα κατέρρεαν, κάποιοι, είδαν κάτι να στέκεται. Στις 13 Φλεβάρη πέρασαν τις πόρτες του εργοστασίου, και το εργοστάσιο άρχισε να λειτουργεί ξανά. Και αυτό ήταν μια νίκη. Γιατί δόθηκε ενα μήνυμα. Πως το σύνθημα "Εργάτη, μπορείς χωρίς αφεντικά!" είναι μάλλον αλήθεια.
Το αν η ΒΙΟΜΕΤ θα πετύχει η όχι, είναι αμφίβολο, αλλά πιό σημαντικό είναι αδιάφορο. Γιατί αν αποτύχει δεν θα είναι γιατί δεν μπορεί να υπάρξει αυτοδιαχείρηση. Δεν θα είναι γιατί "είναι φυσική νομοτέλεια, κάποιοι άνθρωποι να κυριαρχούν και κάποιοι να κυριαρχούνται". Θα είναι γιατί η F1 στο όνομα μιας ψευδεπίγραφης και επίπλαστης νομιμότητας θα έχει υψώσει τείχη απέναντι στην επιτυχία του εγχειρήματος. Είτε θα σπάσει την κατάληψη, ή θα δώσει φιρμάνι στους προμηθευτές να μπλοκάρουν την παραγωγή. Όπως και στην Βίλα Αμαλίας, το κράτος θα δώσει ένα μήνυμα: Προτιμώ ένα κτήριο να σαπίζει απ'τα ποντίκια, παρά να είναι στα χέρια της F2.
Και είναι απόλυτα λογικό. Γιατί όπως είπαμε είναι αντίρροπες δυνάμεις.
Σκεφτείτε πόσο πιο απλό θα ήταν άν το κράτος επιδοτούσε την εργασία αντί για την ανεργία. Δηλαδή είναι πχ 100 εργαζόμενοι στην ΒΙΟΜΕΤ. Αν αντί να  δίνει επίδομα ανεργίας σε μηνιαίες δόσεις επι 1 τουλάχιστον χρόνο,σε 100 άτομα επέλεγε να τους τα δώσει "μπροστά" στο όνομα του συνεταιρισμού, έτσι ώστε να έχει ένα startup κεφάλαιο, πόσο πιο σωστό θα ήταν; Αντί δηλαδή να πληρώνεις κάποιον και να μην είναι παραγωγικός, γιατί να μην τον πληρώσεις και να του δώσεις την ευκαιρία  πρώτον να μην εξαρτάται απο σένα και δεύτερον να σε οφελήσει και εσένα μακροπρόθεσμα ( απόδοση φόρων, εξαγωγές κλπ).

Η απάντηση έρχεται δυστυχώς απ'τη φυσική. F1 =- F2 
Όσο η   F2  εξαθλιώνεται, τόσο μεγαλύτερη γίνεται η  F1.
Οσο το a μικραίνει, τόσο μικρότερη γίνεται η  F2.


Κι όσο μικραίνει το a, τόσο περισσότερο η F1 μπορεί να κάνει ότι θέλει με το m.
Όπως είπαμε  F1 =- F
Και κάποιοι είπαν :  το m είναι δικό μας! Το χρυσάφι, το νερό μας! Και βγήκανε στους δρόμους να διώξουν τις δυνάμεις της καταστολής.
Αλλού, κάποιος αρνήθηκε να είναι μέλος της F1. και αρνήθηκε να κάνει έξωση σε μια γιαγιά. Λέγοντας "Δε θα κόψετε την αλυσίδα!"
Παλαιότερα, κάποιος άλλος, βλέποντας τα tank του Αμερικανικοκινούμενου πραξικοπήματος είπε :"Έχουν την ισχύ να μας υποτάξουν αλλά δεν μπορούν να σταματήσουν τις κοινωνικές διαδικασίες με εγκλήματα και με επίδειξη δύναμης. Είμαι βέβαιος ότι ο σπόρος της έντιμης συνείδησης που φυτέψαμε σε εκατοντάδες χιλιάδες χιλιανούς πολίτες δεν είναι δυνατόν να ξεριζωθεί. Η ιστορία είναι με το μέρος μας και την γράφει ο λαός"

Αν διαπιστώσουμε οτι το a πρέπει να μείνει πάση θυσία σταθερό, αν όχι αυξανόμενο, αν διαπιστώσουμε τη θέση μας στην εξίσωση, τότε, και μόνο τότε to F θα έχει υψηλή τιμή. Τότε και μόνο τότε θα έρθει το m στα δικά μας χέρια.
Με μικρές ή μεγάλες πράξεις αντίστασης. Κι άν νιώθεις πως αυτό που κάνεις πως είναι μια σταγόνα στον ωκεανό, τότε σκέψου: Τί είναι ο ωκεανός, αν όχι ένα σύνολο απο σταγόνες;



Επειδή κρίνω πως καλύτερα απο μένα μπορεί να τα 'πεί ένας απ'αυτούς που έχουν κάνει αυτό το βήμα, κλείνω με τα λόγια του πυροσβέστη απο την Ισπανία.

"Δεν ασχολούμαι με αυτό, δεν θα κόψετε την αλυσίδα.
Έτσι αλλάζει ο κόσμος.
Έτσι και μόνο.
Ο κόσμος αλλάζει τη στιγμή που ακούς τ΄αρχίδια σου και μόνο,
κι αν αυτό ακούγεται σεξιστικό,
εννοώ τη στιγμή που ακούς την καρδιά σου και μόνο.
Τη στιγμή που παύεις να σκέφτεσαι συνέπειες και κυρώσεις.
Τη στιγμή που παύεις να σκέφτεσαι τι θα σου συμβεί αύριο. 
Τη στιγμή που παύεις να σκέφτεσαι οτιδήποτε άλλο εκτός από το τώρα.
Τη στιγμή που υπάρχει ενώπιον σου μόνο ένα αίσθημα δικαίου,
που αν δεν το υπακούσεις θα νιώσεις ανθρωπάκι.
Τη στιγμή που αψηφάς το νόμο για χάρη της δικαιοσύνης.
Τη στιγμή που δεν γίνεσαι συνεργός τους στην εξαχρείωση. 
Τη στιγμή που λες ως εδώ και όχι παραπέρα.
Τη στιγμή που τους δίνεις να καταλάβουν πως τους έχεις
και δεν σ' έχουν.
Πως δεν μπορούν ποτέ να σ΄ έχουν.
Πως μερικές οριακές φορές
υπάρχει μόνο το σωστό και το λάθος
και καμία διαβάθμιση ανάμεσα. 
Τη στιγμή που τους δείχνεις ότι είσαι άνθρωπος
που σκέφτεται ελεύθερα και όχι φοβισμένα,
που δρα γενναία και όχι υποταγμένα.
Τη στιγμή που υψώνεις την αξιοπρέπειά σου
απέναντι στην αναλγησία τους,
τότε αρχίζει να κερδίζεται κάτι,
που αποκλείεται στο τέλος να νικηθεί. 
Δεν κερδίζει η κτηνωδία ιστορικά.
Η ανθρωπότητα μπροστά πήγαινε
και μπροστά θα συνεχίσει να πάει.
Δεν θα νικήσουν. 
Θα νικήσουμε."


Σπύρος Παπαδάς

Πέμπτη, 14 Φεβρουαρίου 2013

Πειραιάς-Κηφισιά

Σπάνια διαβάζεις κάτι τόσο διαφορετικό και εύστοχο. Ακόμη πιο σπάνια αυτό προέρχεται απ'το φιλικό σου περιβάλλον. Ακολουθεί το κείμενο του καλού μου φίλου Leo R-K:



Αγαπητέ Συνεπιβάτη,
 Συγγνώμη για τον πολύ χρόνο που άφησα να μεσολαβήσει για να σου γράψω, αλλά δεν ήξερα και δεν ξέρω ακόμη τι να σου πω · Αν και με τις τόσες υποχρεώσεις σου σήμερα, δεν ξέρω κατά πόσο το αντελήφθεις. Δεν ξέρω αν με κατάλαβες, ή αν έστω με θυμάσαι. Είμαι Εκείνος που στέκεται κάθε μέρα, όλη μέρα αντίκρυ σου στο βαγόνι, και σε παρατηρεί. Παρατηρεί την κάθε σου κίνηση, φτέρνισμα, χαχανητό, ακόμα και την κάθε ανησυχία σου. Μην τρομάζεις. Δεν είμαι κακοποιό στοιχείο ή κάτι τέτοιο.
Απλά σε νοιάζομαι.
Σε βλέπω συχνά να μπαινοβγαίνεις στο τρένο, σχεδόν κάθε μέρα, πάντα με το ίδιο ύφος.
Δεν με θυμάσαι?

 Μπορεί να φταίει το ότι φοράς διαρκώς αυτά τα απαίσια μαύρα γυαλιά ηλίου και δεν με ξεχωρίζεις. Και όμως ήλιος δεν υπάρχει μέσα, γιατί τα φοράς? Ώρες-ώρες έχω την εντύπωση ότι δεν θες να με δεις. Δεν θες να με δεις? Να με ακούσεις?
Παλιότερα ήσουν αλλιώς. Αλλά τι λέω, δεν θα θυμάσαι ..

Τι αστείο, δεν βρίσκεις? Παρόλο που είμαι στην ηλικία σου, εγώ θυμάμαι. Θυμάμαι εκείνες τις πρώτες μέρες, τι μέρες και εκείνες, που ήσουν διαφορετικός. Μπορεί χαρούμενος, κρυωμένος, νευριασμένος ή ανήσυχος, όμως το έδειχνες. Οι κουβέντες σου δεν λέω, δεν ήταν και οι πιο ξεκάθαρες, αλλά τουλάχιστον δεν ήσουν μόνο σαρκικά παρών. Έβλεπες γύρω σου, κοίταζες, παρατηρούσες, όπως και να 'σουν. Θα φταίει ότι έχεις ξεχάσει το λόγο όλων αυτών. Όμως δεν θέλω ίσως ακόμα να στον υπενθυμίσω ..

Όσο πέρναγε ο καιρός μάλιστα με θυμόσουν που και που, αν θυμάσαι. Εκείνο το νεύμα σου τα 'λεγε όλα. Ήταν πολλές φορές μην σου πω πιο ξεκάθαρο από κάθε άλλη σου κουβέντα στο παρελθόν. Το ¨ καλημέρα ¨, έστω και με αυτό το κλασικό κούνημα των φρυδιών σου προς τα πάνω, ήταν ένα ορθόδοξο-καλοφτιαγμένο ΚΑΛΗΜΕΡΑ.

Πλέον τίποτα.

Περιμένω το κάθε σου νεύμα, το ξέρεις αυτό. Προσδοκώ την κάθε σου κίνηση, φανερή-μυστική, μπας και γατζωθώ από κάπου.
Μπας και ...

Τις προάλλες μάλιστα, ήμουν σε εκείνη την εφηβική παρέα, απέναντι σου, που ούρλιαζε από χαχανητά και αλλόκοτους θορύβους στο νυχτερινό βαγόνι του συρμού προς Κηφισιά και σε παρατηρούσα.

Τίποτα. Μόνο που χρησιμοποίησες τις πρωτόγονες εκείνες γνώσεις της Φυσικής σου, φλερτάροντας με το απέναντι τζάμι για να τσεκάρεις εάν «πάω καλά».
 Εάν πάω καλά ... Επειδή γέλαγα ουρλιάζοντας, μια φορά στο τόσο ε? Επειδή δεν στεκόμουν όρθιος, όπως πάντα, σε εκείνη την σκοτεινή γωνία του βαγονιού, την κάθε εκείνη γωνία δίπλα στην πόρτα, σοβαρός και αγέρωχος όπως εσύ?!

Θυμάμαι ακόμα εκείνο το βλέμμα σου. Στεγνό, μεγαλίστικο, ώριμο τόσο, όσο θες να δείχνεις. Άλλα πάνω απ 'όλα επικίνδυνο. Επικίνδυνο για όλους εμάς τους μικρούς και «απονήρευτους-για-τη-ζωή». Επικίνδυνο, γιατί αυτό γαλουχεί και κατασκευάζει τόσες και τόσες στρατιές με το χειρότερο είδος ανθρώπων που μπορεί να υπάρξει. Ίδιων.

Θυμάσαι?
Κοιμάσαι?
Μην κοιμάσαι, σε παρακαλώ.
Ξύπνα να μιλήσουμε, να πούμε τα δικά μας, ή έστω τα δικά σου. Ξύπνα!
Εσύ την περασμένη βδομάδα ωστόσο δεν με ξύπνησες, παρά το γεγονός ότι με άκουσες προηγουμένως στο κινητό να αναφέρω τον προορισμό μου. Με άφησες εκεί, μόνο, γυμνό, φορώντας όπως πάντα τα μαύρα αυτά ακουστικά σου, ακούγοντας εκείνη την ηλίθια δυνατή μουσική σου. Λες και έτσι απεκδυόσουν κάθε ευθύνη για ό, τι συνέβαινε γύρω σου.
Τι ειρωνεία!
Πόσο ανώριμο ...
Α! Ξέχασα να σου πω ότι σε είδα αυτές τις μέρες να κρατάς νέο κινητό.
Με 'γεια! Σε είδα πόσο το καμάρωνες και χάρηκα για σένα. Στο 'δειξα κιόλας αν θυμάσαι.
Σε ρώτησα όταν το έβγαζες από το κουτί του στο τρένο: Καινούριο?
Ναι, ναι .. Δεν έχει ώρα που το πήρα. Προαγωγή βλέπεις.

Κατόπιν επικεντρώθηκες και πάλι στο νέο σου απόκτημα, ξεχνώντας εμένα, το τρένο, τον κόσμο ολόκληρο γύρω σου. Ή δεν τον ξέχασες, απλά του έδωσες ένα άλλο, πιο sickάτο όνομα, "Facebook".
Και εδώ όλα αρχίζουν .. ή μάλλον τελειώνουν.

Από 'κείνη την ημέρα τίποτα πια.
Μόνο μουσική στη διαπασόν, με τα γυαλιά καρφιτσωμένα πάνω στη μουτσούνα σου, χειμώνα-καλοκαίρι, και πλέον μία συσκευή δεμένη στην παλάμη του χεριού σου πάντα σε διάθεση "Facebook", φωνάζοντας η δύσμοιρη για «ανάσταση νεκρών».
Και όμως εσύ δεν ακούς. Γιατί? Δεν ακούς τη φωνή της, τη φωνή του διπλανού σου, της κοινωνίας ολόκληρης που παραλύει και παρακαλάει για σωτηρία. Και όμως, αυτός ο μικρός «μαύρος» διάολος σου κάνει ένα ακόμα μεγαλύτερο κακό από αυτό που νομίζεις.
Σε ενοχοποιεί, σε διαψεύδει. Σε εξευτελίζει. Είναι η μεγαλύτερη και πιο περίτρανη απόδειξη της απελπισίας σου για επικοινωνία, διάλογο, επαφή ρε γαμώτο.

Για αυτό μην μου το ξαναπαίξεις άνετος, «κύριος» και ανώνυμος πρωτευουσιάνος. Σε ξέρω καλά, πολύ καλύτερα απ 'ότι υποπτεύεσαι .. Εδώ που τα λέμε όμως και 'γώ τα ίδια δεν κάνω πολλές φορές πλέον? Πλέον δεν δίνω τόση σημασία στο βαγόνι που μπαίνω, όπως παλιά. Δεν αντιλαμβάνομαι την μυρωδιά του άλλου.

Θυμάμαι όταν ήμουν πιο μικρός μου φάνταζε το τρένο σαν ένας κόσμος κανονικός, ολόκληρη η γη θα μπορούσα να πω, και κάθε βαγόνι του σαν μία διαφορετική κάθε φορά κοινωνία. Δεν σου είχε συμβεί ποτέ εσένα αυτό? Πες μου? Κάθε βαγόνι ήταν και ένας μικρόκοσμος, ένα δείγμα της ανθρωπότητας μας, με διαφορετική κουλτούρα από του διπλανού, άλλη ψυχολογία και συμπεριφορά.
Κάθε φορά μάλιστα που άνοιγαν οι πόρτες στην εκάστοτε στάση, λες και άνοιγαν οι ασκοί του Αιόλου, με τα χίλια μύρια διαφορετικά αρώματα, στυλ, προσωπικότητες και ιδιοτροπίες του καθενός να κυκλοφορούν έξω ανεξέλεγκτα.

Κάποια δευτερόλεπτα όμως αργότερα όλο αυτό λάβαινε τέλος.

Σαν κάποιος άλλος, πιο νοιαγμένος Οδυσσέας να φρόντιζε νωρίτερα γι 'αυτό, και έτσι όλοι τους τώρα, πίσω σε αυτό που αγάπησαν πιο πολύ από κάθε τι στον κόσμο αυτό: την Ησυχία τους. Μία φορά μπήκε θυμάμαι κάποιος ξένος στον μικρόκοσμό μας και μας διατάραξε αυτή τη ανατριχιαστική ησυχία, σκουντώντας μας για να ζήσει λίγο παραπάνω εκείνη την ημέρα, ψελλίζοντας ίσα-ίσα: «Δώστε μου κάτι, να χαρείτε τα παιδιά σας. Να ζήσω θέλω και τίποτε παραπάνω. Ευχαριστώ για το χρόνο σας καλοί μου συνάνθρωποι .. »

Τότε έβλεπες δυσανασχέτηση και αδιαφορία παντού. Μόνο κάτι παιδάκια θυμάμαι που τραβολογούσαν τις μητέρες τους μήπως και σώσουν έτσι κάτι από τον ταλαίπωρο εκείνο συνεπιβάτη μας. Αλλά οι μεγάλες οι κυρίες ήταν πιο ώριμες από τις μικρές ... Δεν θυμάσαι? Και εσύ το ίδιο έκανες.
Αφού μαζί ήμασταν τότε, μπορεί να κρατάγαμε διαφορετικά χέρια, όμως ξέραμε πολύ καλά και οι δύο μας αυτό που νιώθαμε εκείνη τη στιγμή.
 Μήπως θυμήθηκες τώρα?
 Μήπως?
Μην νομίζεις ότι σου γράφω για να σου δημιουργήσω τύψεις, μην με παρεξηγείς. Είπα μόνο να ζωντανέψουμε μαζί κάποιες εικόνες που βρίσκονται στο πίσω μέρος του κεφαλιού μας όλον αυτό τον καιρό. Να πάρουν και αυτές πνοή, σαν τις μαριονέττες κάποια δευτερόλεπτα μετά την έναρξη μίας παράστασης σε κάποιο απόμερο κουκλοθέατρο, που θαρρείς πως τότε είναι πιο ζωντανές από κάθε άλλη φορά.
Είναι ακόμα?
 Τι λες?
Πες μου κάτι, θα το πιστέψω.
Πες!
Τέλος πάντων δεν θέλω να σε κουράσω άλλο με τα δικά μου .. Τρέχω να ακούσω την ενάτη νυχτερινή του Σοπέν. Εσύ όμως μη βιαστείς να βάλεις ξανά το ακουστικό στο αυτί. Μη! Περιμένω νέα σου σύντομα, αγαπητέ μου Συνεπιβάτη. Μη ξεχάσεις να μου γράψεις. Μιλάμε ...

Leo R-K
πηγή: Lifo

Πέμπτη, 3 Ιανουαρίου 2013

Ανοιχτή Επιστολή:Δώστε τέλος στην αιθαλομίχλη

Ανοιχτή Επιστολή
Προς τον Πρωθυπουργό, τους Υπουργούς Περιβάλλοντος,Υγείας, Οικονομικών, τον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και την Ελληνική Βουλή.

Το 2012 τέθηκε σε ισχύ το μέτρο της εξίσωσης πετρελαίου θέρμανσης με το πετρέλαιο κίνησης. Το σκεπτικό πίσω απ'το μέτρο ήταν η πάταξη του λαθρεμπορίου καυσίμων, καθώς είχε παρατηρηθεί ιδιοκτήτες πετρελαιοκίνητων οχημάτων να χρησιμοποιούν πετρέλαιο θέρμανσης λόγω της πολύ χαμηλότερης τιμής του, με αποτέλεσμα να χάνονται πολλά εκατομμύρια δημοσίων εσόδων. Το ζήτημα όμως είναι οτι πλέον οι συνθήκες έχουν αλλάξει, και υπάρχουν επιπρόσθετα λόγοι που επιβάλλουν την ανάκληση του μέτρου αυτού.
Με την τιμή του πετρελαίου θέρμανσης πλέον γύρω στο 1,30/λίτρο, η πλειονότητα των συμπολιτών μας δεν βάζει πετρέλαιο. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα το δημόσιο να εισπράττει μηδαμινά ποσά.Ακόμη λιγότερα απ'ότι θα εισέπραττε με το προϋπάρχον λαθρεμπόριο. Επομένως δεν εξυπηρετείται καμία δημοσιονομική σκοπιμότητα.
Η στροφή σε εναλλακτικούς τρόπους θέρμανσης έχει οδηγήσει τους Έλληνες σε άλλες εναλλακτικές όπως φυσικό αέριο αλλά και άλλους τρόπους όπως καυστήρες πέλλετ, ξυλόσομπες, ενεργειακά τζάκια κτλπ. Εκτός του φυσικού αερίου, όλοι οι παραπάνω τρόποι θέρμανσης καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες ξύλου.
Η αυξανόμενη ζήτηση για ξυλεία έχει σαν αποτέλεσμα την αύξηση της λαθραίας υλοτομίας και μεγάλη επιβάρυνση των δασών καθώς δεν ξέρουν όλοι ποιά δεντρα πρέπει να κοπούν και ποιά όχι, με αποτέλεσμα να προκαλείται μεγάλη καταστροφή στα δάση που βρίσκονται κοντά σε κατοικημένες περιοχές.
Ακόμη σημαντικότερο, είναι το ζήτημα της αιθαλομίχλης. Οι μεγάλες πόλεις πνίγονται απο μαύρο πυκνό νέφος που προκαλεί μια δυσάρεστη και ανθυγεινή ατμόσφαιρα για τους πολίτες. Οι επιστήμονες κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου καθώς τα αιωρούμενα σωματίδια είναι πολύ επικίνδυνα για τη δημόσια υγεία. Σύμφωνα με αυτούς οι ευπαθείς ομάδες διατρέχουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο, αλλά και η αύξηση συγκέντρωσης  των αιωρούμενων σωματιδίων για λιγα mg πάνω απ'το όριο, αυξάνει ραγδαία την πιθανή θνησιμότητα λόγω αυτών.
Εν ολίγοις η αναγκαστική στροφή των Ελλήνων στα τζάκια και στις ξυλόσομπες. εν έτει 2013 αποτελεί μια υγειονομική και περιβαλλοντική βόμβα η οποία δεν εξυπηρετεί καμία οικονομική σκοπιμότητα.
Η άμεση απόσυρση του μέτρου της εξίσωσης του πετρελαίου θερμανσης με αυτό της κίνησης είναι μια επιτακτική ανάγκη, καθώς πρόκειται για ένα μέτρο άσκοπο, επικίνδυνο και καταστροφικό. Αντ'αυτού, εαν η κυβέρνηση κόπτεται τόσο για την πάταξη του λαθρεμπορίου, μπορεί να αυξήσει τους δειγματοληπτικούς ελέγχους στα βαρέα οχήματα, καθώς το κίνησης έχει διαφορετικό χρώμα απ'το θέρμανσης.Επίσης η καθιέρωση πλαφόν προμήθειας πετρελαίου θέρμανσης ανα κάτοικο ή ανα οικία, θα προλάμβανε τη χρήση του ώς πετρέλαιο κίνησης, αφού όπως είναι φυσικό, κάποιος που χρησιμοποιει πετρέλαιο θέρμανσης στο αυτοκίνητο ή το τρακτέρ του και στο σπίτι του, χρειάζεται τεράστιες ποσότητες πετρελαίου, και δεν αρκείται στον ένα ή στους 2 τόνους τον χρόνο, που απαιτούνται για οικιακή χρήση.
Θέλω να ελπίζω πως θα πρυτανεύσει η λογική και πώς η κυβέρνηση που ευθύνεται για την αύξηση των αυτοκτονιών με την πολιτική της, να μην ευθύνεται και για άλλους θανάτους. Άμεση επιστροφή σε ποιοτικές μορφές θέρμανσης. Άμεση απόσυρση του μέτρου της εξίσωσης.Δώστε τέλος στην αιθαλομίχλη.
Για το Fast-Thoughtάδικο,
Σπύρος Παπαδάς
Παρασκευή, 21 Δεκεμβρίου 2012

Does "the system" exist?

Where did we get it all wrong?
I listen to people every day, talking about politics. At least the ones that actually do. I rarely pay attention to the ones that say how much they hate or love Justin Bieber. All these talks about politics, if they are conducted in a healthy environment, always reach the same conclusion. It's "the system".
I hate to be the guy that tells you there's no Santa, but hell no! It's not the system. We love to say over and over again how capitalism destroys the economies, we can't stop saying that corporate economies are enslaving countries etc. etc.
Did anyone of you realise that we are talking about democracy? In most European countries representative democracy, is the political system in force. Which means that we get to choose who represents our county in the parliament (with many variations according to every country individually). So when we admit that states cooperate with banks in order to manipulate state's economy, what do we admit? Don't we admit that we elected the wrong people?
Some may say that we got deceived by the X congressman, or the Y president. Too much deception to be a coincidence.. Are all Europeans so gullible or stupid that they get betrayed constantly the last 20 years? Or is it somewhere that we bear our share of the responsibility?
I dare say that the Icelandic people are the model of what I want to say. The Icelandic people were betrayed by their politicians, as when the biggest banks of the country went bankrupt, at first, their government tried to "negotiate". They were trying to do what Papandreou did in Greece. To turn bank debt into national debt. The people didn't put up with it, and massive riots resulted to the overthrowing of the government. Elections gave power to a left government which in turn tried to negotiate with the credit holders, better terms than the previous government. But still, they would transform bank debt into public debt. And then it was the president of the country that declined to sign this deal, and he  proclaimed a poll on whether this deal should go through or not. Eventually the Icelandic people said no, and the deal did not go through, and Iceland is doing just fine. The politicians attempting both deals are facing civil and criminal charges.
What do we get from this example?
1.There can be a government that acts against your interests. Whether it stays on power or not it is your option.
2.There can be a politician that betrays you. Whether he/she faces the consequences it is your option. 
3.Presidents and Kings/Queens in some countries are considered as decorative. Even though in their countries' legislations they are considered to be on the top of hierarchy they are not taking any serious decisions. The President of Iceland, Olaf Grimsson, used his position in order to ensure the best for his people. Even though he was crucified by European Media he stated that "Banks want to privatise profit but nationalise losses. We said no to that"
4. Even though a way is presented by the media as the only way, there can also be another. The reason that they don't tell us, is that the board of the channel/radio/newspaper, is also a major shareholder in a bank.
So back on square 1.
People aren't involved in politics. To be honest it's a lousy hobby. People are forced to be politically active. Unfortunately, we tend to be politically aware when it is already too late to change things democratically. The reason "the system" exists is that we were dazed by the goods of consumerism and plastic wealth and we didn't bother much about politics. In the meanwhile, the "professional politicians" slowly but steadily, made sure that they created states full of loopholes for "the system" to be created. After a while when everything was set and done, they stop giving you the plastic money and the loans, and you realise what's gone.
For my country it's already too little too late. The only way past this financial chaos will be violent. Either in brute force or financially through default.
For the countries that still have an delusional prosperity, be aware. If it's not you that takes the decision, it will be the professional. Do you want his way to go through? Do you want to end up like us? Do you want the Nazis to show up in your neighborhood? Would you like to pay 2/3 of your income in taxes that don't say in your country?
If not, buckle up, open your mind, start reading something, talk to others about politics and activate! You have more means to do it than ever! If you think you're unfit to be a congressman, then look around you! The perfect congressman is the one who can represent efficiently his district. If you are like most people in your county, you can do just fine. The professional politicians are the ones who set "the system" in the first place.
You will be politically aware. Either as a choice or as a force majeure. If it's your choice, you will have a good "system" as a reward. If not, you'll be Greeced.
Your choice. As always.
Spiros Papadas

Ps All comments are welcome.Sorry about the linguistic mistakes.
Τετάρτη, 28 Νοεμβρίου 2012

Κάποιος απ'τους δυό μας είναι βλάκας

Έχουμε την χειρότερη Βουλή ,κυβέρνηση και πρωθυπουργό στα ελληνικά χρονικά, και το αστείο είναι ότι την εκλέξαμε ενώ είχαμε 2 εκλογές. Όποιος λέει τώρα οτι "να καεί το μπουρδέλο η Βουλή" και διάφορα τέτοια, πρόκειται περι ηλιθίου. Η νοοτροπία που κατηγορεί το κοινοβούλιο δεν έχει πια έρεισμα. Ψήφισες Σαμαρά γιατί "φοβόσουν τη δραχμή"; Ψήφισες Βενιζέλο γιατί "δε σου πήγαινε το χερί να μη ψηφίσεις Πα.Σο.Κ"; Ψήφισες Κουβέλη "για μια υπεύθυνη Αριστερά"; Δέν ψήφισες γιατί "δε στηρίζεις το σάπιο σύστημα"; Ήθελες να "ξεβρωμίσει ο τόπος"; Απο ανθρώπους σαν κι εσένα πρέπει να ξεβρωμίσει η χώρα. Στις πορείες όλο οι ίδιοι και οι ίδιοι. Στις Γενικές Συνελεύσεις φοιτητών οι ίδιοι ομιλητές, το ίδιο ακροατήριο, οι ίδιες τοποθετήσεις.Τα συνδικάτα νεκρά. Η πολιτική διεξάγεται με λογικές εργολαβίας. Ένα μιντιακό περιβάλλον που δεν τηρεί πια ούτε τα προσχήματα της δημοσιογραφικής δεοντολογίας. Δεν μπορούμε να γκρινιάζουμε για αυτά, καθώς εμείς τα εκλέξαμε ή απείχαμε απο την εκλογή τους.
Και σε αυτή την πολιτική σκηνή, με τους δημοσιογράφους σε ρόλο γκάνγκστερ, έρχεται ο αρχηγός του τρικομματικού τσίρκου, να προσφέρει άφθονο γέλιο. Ο πολιτικός γυμνοσάλιαγκας που οδηγεί το τσίρκο, έχει πολλάκις τραμπουκίσει τον ελληνικό λαό με διαγγέλματα, απέναντι σε συμμορίες της δραχμής και λοιπές μπούρδες. Ο λαός που παρακολουθούσε με κομμένη την ανάσα το Eurogroup για να δεί αν θα πάρουμε τη δόση πλέον είναι ανακουφισμένος. Οι δηλώσεις Σαμαρά με έκαναν να αναρωτηθώ το εξής: Ποιός απ'τους δυό μας είναι βλάκας;
Εξηγήστε μου, γιατί να πανηγυρίσω; Το 2020 (8 χρόνια απο τώρα), το χρέος θα είναι στο 123%. Αν και όλες οι προβλέψεις σας έχουν πέσει έξω, εγώ θα την δεχτώ σαν ευαγγέλιο. Θυμίστε μου πόσο ήταν το χρέος επι του Α.Ε.Π όταν μπήκαμε στο μηχανισμό; Αφήστε θα το κάνω εγώ. 120%. Άρα με την αισιόδοξη πρόβλεψη, σε 8 χρόνια απο τώρα, θα είμαστε κατα 3% το χρόνο πιό χρεωμένοι απ'όταν μπήκαμε στο μηχανισμό, και υποστήκαμε και θα υποστούμε πρωτοφανή εξαθλίωση.
Μιάς και βγήκαμε στο δρόμο με τις στρακαστρούκες και τις σερπαντίνες, για εξηγήστε μου που θα πάνε τα λεφτά; Είπατε ΜΟΝΟ (;) 10% θα πάει στους τόκους και στα δάνεια και τα υπόλοιπα θα δοθούν στην πραγματική οικονομία.
Ποιά είναι η πραγματική οικονομία; Υπάρχει και ψεύτικη;
Γιατί δε μας μιλάτε για το πόσα θα πάρουν οι τράπεζες. Η δόση είναι 44 δίς, και οι τράπεζες θα πάρουν 24!
Και άντε πές, θέλεις να σώσεις τις τράπεζες δίνοντας τους λεφτά. Γιατί δεν τις κρατικοποιείς στο ύψος των χρημάτων που τους δίνεις; Με ποιά λογική χαρίζει ένα κράτος χρήματα; Με ποιά λογική ένα κράτος μετατρέπει το τραπεζικό χρέος σε δημοσιονομικό;
Θα βγείς πάλι σε κανα σποτάκι σαν τη Βίσση και θα πείς " Να κυλίσει το χρήμα στην αγορά". Η μόνη αγορά που λειτουργεί, είναι η αγορά χρυσού. Αυτή η άθλια μαυραγορίτικη μπίζνα που καταπίνει χρυσό και ξερνάει πενταροδεκάρες.
Μιλάτε κύριε Σαμαρά στο σποτάκι σας, και υποστηρίζετε πως η Ελλάδα έχει βρεθεί μπροστά σε δυσκολίες, δείχνοντας ασπρόμαυρες φωτογραφίες απο την ξενιτιά. Περπατήστε στο κέντρο του Λονδίνου,του Μονάχου, του Εδιμβούργου και του Παρισίου, και η γλώσσα που θα ακούσετε πιο συχνά είναι τα ελληνικά. Το 2012. Η ξενιτιά των πτυχιούχων.
Λέτε πως κάθε γενιά στην Ελλάδα έβρισκε τον τρόπο να αφήσει κάτι καλύτερο στην επόμενη. Εσείς και η γενιά σας, αφήσατε κάτι στην δική μου και στις επόμενες. ΧΡΕΟΣ. Αφήσατε μια κληρονομιά ανεργείας, αυτοχείρων,καταστροφής  και αναστήσατε το βαθιά θαμμένο λείψανο του φασισμού.
Λέτε πως πρέπει να μπούμε σε ένα δρόμο ανάπτυξης με ασφάλεια και συννενόηση. Αν εννοούμε ώς ανάπτυξη την ύφεση, αν εννοούμε ώς ασφάλεια τα βασανιστήρια, τις μοτοπορείες του τρόμου, και την συμπόρευση ναζί και ομάδας Διας, αν εννοούμε ώς συννενόηση την επιστροφή των Αυρών στους δρόμους και τα ληγμένα δακρυγόνα, τότε ναί! Είμαστε σε αυτό το δρόμο.
Λέτε πως τώρα που η Ευρώπη αλλάζει, τώρα είναι η στιγμή. Πάλι με κάνετε να αναρωτιέμαι ποιός απ'τους δυό μας είναι βλάκας. Η Ευρώπη δεν αλλάζει κυριε Σαμαρά. Η Ευρώπη διαλύεται, η Ελλάδα έχει μετατραπεί σε αποικία, και ο μόνος λόγος που σας μιλάνε στην Ευρώπη είναι γιατί έχουν ακόμη ελληνικά ομόλογα που πρέπει να ξεφορτωθούν.
Η Ιστορία μας έχει γυρίσει την πλάτη, μας έχει βγάλει έξω την γλώσσα και μας χλευάζει. Καθώς βλέπει την χώρα που γέννησε τη δημοκρατία να εκλέγει ανίκανους δοσίλογους με άλλο χρώμα, βλέπει την χώρα που έδωσε μάχη κόντρα στο φασισμό να καταρρέει στους νοσταλγούς του Χίτλερ, βλέπει ένα έθνος περηφάνιας να κοιμάται σε χαρτόκουτα, να υβρίζεται απ'τους πολιτικούς, να του στερείται το αύριο, και να μην εξεγείρεται.
Δεν είναι αυτή η Ελλάδα που μας παρουσίαζαν στα βιβλία Ιστορίας.
Λέτε τέλος, πως εμείς οι Έλληνες ξέρουμε πως μόνο όταν είμαστε ενωμένοι και αποφασισμένοι, μπορούμε να πετύχουμε τα πάντα. Θέλω να πιστεύω πως κάποτε θα γίνουμε. Και όλοι εσείς που βυθίσατε τη χώρα, όλοι αυτοί που φρόντισαν να συνεργαστούν στο ξεπούλημα της πατρίδας μας να αποτελέσετε παρελθόν. Όταν οι Ελλάδες που έχουν σκορπιστεί ανα τον κόσμο, επιστρέψουν σε μια πατρίδα, σε μια σημαία, σε ένα κράτος ανθρώπινο, τοτε ναί! Θα είστε παρελθόν.
Σας είπα στην αρχή πως κάποιος απ'τους δυό μας είναι βλάκας.
Ίσως να είμαι εγώ. Γιατί ακόμα πιστεύω πως μπορεί να εξεγερθούμε,παρότι είχαμε δύο ευκαιρίες να σας θάψουμε βαθιάσ την πολιτική ανυπαρξία. Πως μπορεί κάποτε να αλλάξουν τα πράγματα. Πως ένα πρωί, η Ελλάδα θα ξυπνήσει απο αυτόν τον εφιάλτη του Ευρωπαϊκού Αποικισμού, και θα γίνει μια κυρίαρχη χώρα. Κάποια στιγμή, αυτό το άθλιο κόκκινο νέον που λέει "αγορά χρυσού" θα σβήσει.
Μέχρι τότε, θα βλέπω τα σποτάκια σας και θα σας καμαρώνω με την υπόκρουση επικής μουσικής, να βγάζετε διαγγέλματα που για άλλη μια φορά,πανηγυρίζετε που μας βυθίσατε βαθύτερα στο χρέος.
Σπύρος Παπαδάς
Τετάρτη, 7 Νοεμβρίου 2012

Δημοκρατία σε κρίση ή Χάος;

Επι τη ευκαιρία του πολυνομοσχεδίου θα ήθελα να εξετάσω κάποια παράπλευρα ζητήματα που παρατηρεί κανείς όσον αφορά τη Βουλή. Ο "ναός της δημοκρατίας" θυμίζει τους χριστιανικούς ναούς επι τουρκοκρατίας, που, όσοι δεν έγιναν τζαμιά, χρησιμοποιήθηκαν σαν σταύλοι και σιταποθήκες. Ο Πύργος της Μίζας, αναδίδει τη μυρωδιά της αλογίσιας κοπριάς και τη μπόχα της γουρουνίλας.
Πλέον όταν παρακολουθεί κανείς μια συνεδρίαση της Βουλής, είναι σαν να παρακολουθεί αθλητική εκπομπή στο ραδιόφωνο. Ένας άνθρωπος διευθύνει τη συζήτηση και ένα κάρο παρεμβαίνοντες με λαϊκό στίλ και χυδαιολογίες φωνασκούν. Βέβαια στην αθλητική εκπομπή, ο δημοσιογράφος κρατά πάντα τα προσχήματα και ποτέ δεν ξεφεύγει. Ο πρόεδρος της Βουλής έφτασε να πεί στον κ.Παυλόπουλο στα πλαίσια της κόντρας του με τον κ.Χατζηνικολάου, "αντί να γλύφεις του Χατζηνικολάου, έλα να γλύψεις τον δικό μου,είναι πιό ωραίος (!!)". Μια βουλή που βρωμάει αντρίλα,τεστοστερόνη και τζάμπα μαγκιά.  Δεν ξέρω αν γι'αυτό ευθύνεται η είσοδος της Χρυσής Αυγής στο Κοινοβούλιο, αλλά η κατάσταση έχει ξεφύγει.
Θυμίζουμε Μεσαιωνική Κοινωνία. Μια τηλεόραση που παίζει τούρκικα, χιλιάδες άστεγοι, ακόμη περισσότεροι στα όρια της φτώχειας, προπηλακισμοί ηθοποιών ώς βλάσφημων (!), συλλήψεις πολιτών ώς βλάσφημων(Γ.Παστίτσιος). Και πάνω απ'όλα αυτά μια πλουτοκρατία που κάνει bonanza και αδιαφορεί για τα όποια μνημόνια, και καταστρέφει στον διάβα της όποιον την απειλεί (Βαξεβάνης,Σ.Καρατζαφέρης) Επέστρεψε επίσης η Ιερά Εξέταση. Μέλη της Αντιφασιστικής πρωτοβουλίας καταγγέλουν οτι υπέστησαν βασανιστήρια στην ΓΑΔΑ, με τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη, αντί να ζητήσει την διενέργεια ΕΔΕ, να παρέχει πολιτική κάλυψη στους βασανιστές κατηγορόντας το Guardian. Τελικά αυτοί οι Οργουελικοί τίτλοι στα υπουργεία (Προστασίας του Πολίτη όπως το Υπουργείο Αγάπης του 1984) δεν είναι τίποτε άλλο παρα μία συγκάλυψη..
Για να επανέλθουμε στα του Κοινοβουλίου, πέρα απο ναό επι τουρκοκρατίας, θυμίζει και χασάπικο. Το χασάπικο ενός λαού. Για την ακρίβεια ο χασάπης έχει τα μάτια δεμένα και ανεβοκατεβάζει τον μπαλτά με αστραπιαία ταχύτητα. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα περισσότερες φορές να βαράει στον βρόντο, λιγότερες φορές να κόβει το κρέας, και περισσότερες να κόβει τα χέρια του. Αυτές οι διαδικασίες εξπρές με νομοσχέδια 1000 σελίδων, που περιέχουν το ζοφερό μέλλον του ελληνικού λαού προσβάλουν τη δημοκρατία. Η δημοκρατία δεν προσβάλεται μόνο γιατι οι βουλευτές δεν προλαβαίνουν να τα διαβάσουν, αλλά γιατί υπάρχουν πάντα 151 που προτίθενται να το ψηφίσουν χωρίς να το διαβάσουν. Όλα κατεπείγοντα, όλα ογκώδη, όλα με ένα ναί η όχι. Αυτό μπορεί να διευκολύνει τους διαφόρους Τσολάκογλου να θέτουν τα εθνοπατριωτικά διλλήματα "Η μνημόνιο η το χάος", αλλά προσβάλει κάθε έννοια θεσμικής και συνταγματικής δημοκρατίας.
Ήρθε η ώρα να απαντήσουμε σε αυτά τα διλλήματα. Και να πούμε ΧΑΟΣ!
Γιατί αν η συντεταγμένη δημοκρατία θέλει ανθρώπους να προπηλακίζονται για το χρώμα τους, χιλιάδες να είναι άστεγοι και οι απονέμοντες την εξουσία και τη δικαιοσύνη να τρώνε με χρυσά κουτάλια, τότε ΧΑΟΣ!
Τί να φοβηθούμε κύριε Σαμαρά; Τί άλλο μπορεί να μας κάνει το Χάος;
Έχετε μοιράσει εσείς και προκάτοχοι σας, δισεκατομύρια σε τράπεζες χωρίς να τις κρατικοποιείτε.
Έχετε ξεπουλήσει δημόσιο πλούτο για πενταροδεκάρες. ¨Εχετε υποθηκεύσει το μέλλον μιας ολόκληρης χώρας.
Έχετε φέρει την Ελλάδα των νέων στην ξενιτιά.
Δεν μας φοβίζει το Χάος κύριε Σαμαρά. Δεν μας φοβίζει η εξαθλίωση. Μα πάνω απ'όλα δεν μας φοβίζετε εσείς. 
Τουλάχιστον στο Χάος έχουμε μια ελπίδα οτι όταν τα πράγματα ομαλοποιηθούν, θα καλυτερεύσουν, ενώ με εσάς... Αφήστε το καλύτερα.
Πέρα απ'το γεγονός οτι το παράδειγμα της Αργεντινής μας δείχνει οτι το "χάος" είναι 2 χρόνια ύφεση και μετά ανάπτυξη. ( Ζούμε ήδη 4 χρόνια ύφεσης υπολογίζεται μετά απο 10 χρόνια η ανάκαμψη με τους αισιόδοξους υπολογισμούς)
Ελπίζω κάποια στιγμή μεταξύ Σουλειμάν του Μεγαλοπρεπή και Σιλά, όταν το στομάχι θα γουργουρίσει, να εξεγερθούμε. Στο μεταξύ, θα επιστρέψουμε στην δημοκρατία του like, και εσείς στο καταστροφικό σας έργο με την Χ.Αυγή σε ρόλο χειροβομβίδας κρότου-λάμψης. Δυστυχώς για εμάς, κανένα πρόβατο δε σώθηκε βελάζοντας.

4 Χρόνια Fast-Thoughtάδικο

Πρωτοσέλιδα

Αναγνώστες

ELSA Magazine

Χαθηκες????Το Ψαχτηρι μας

Facebook Page

Κυβέρνηση Παπαδήμου

Follow by Email

Κατεβάστε το Περιοδικό!

Προσθέστε μας!

ΠΑΤΩΝΤΑΣ ΑΥΤO

ΤΟ ΠΛΗΚΤΡΟ

ΘΑ ΜΠΕΙ ΤΟ ΣΗΜΑ ΜΟΥ
ΣΤΟ BLOG ΣΑΣ
spitsos

Δεν ξεχνω τον Αλεξη

Δεν ξεχνω τον Αλεξη,δε συγχωρω τους δολοφονους,δεν τους χαριζω το ασυλο μου,δεν τους χαριζω τη ζωη,ουτε το μεροκαματο μου.Ο Αλεξανδρος Γρηγοροπουλος ζει,οπως θα συνεχισει να ζει και ο Τεμπονερα,και ο Πετρουλας και ο Λαμπρακης.Ζουν και θα ζουν οσο θα υπαρχουν ανθρωποι να αγωνιζονται στη μνημη τους.

Για ποιο λογο ψηφιζετε το κομμα σας

Θα βγούμε απ'την κρίση

Ποια εφημεριδα διαβάζετε

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Μετρητης Επισκεπτων

Προβολές τελευταίου μήνα

Αρχισυντάκτης

Η φωτογραφία μου
Τηρούμε απαρέγκλιτα την αρχή της επωνυμίας. Κάθε συντάκτης είναι υπεύθυνος για το άρθρο που υπογράφει.

Αρχειοθήκη ιστολογίου